Әти

Тополь

Соңлабрак кайттың, кордаш,
Туган-үскән йортыңа.
Анда бары лепер-лепөр
Ялгыз тополь утыра.

Кайда булдың, озак йөрдең?
Онытмагансың икән!..
Монда бары чордашлардан
Син исән дә, мин исән.

Сагынды. Төшләрендә гел
Күрде сине әткәең.
Бар, кадерлә, бар, бер юат
Аның соңгы ядкарен.

Хәер, инде ни файда бар
Үксеп бер елавыңнан.
Без болай да гаҗиз аның
Сагышлы җырларыннан.

Давылда чайкала гына,
Җил тынса, башын ия.
Саргайды, сагышланды ул
«Ник кайтмый?» дия-дия.

Әткәң алтын кеше иде,
Бөр үпкә белдертмәде.
Бер кемнән синең исемгә
Яман тел тидертмәде.

Бала күңеле далада шул,
Ата күңеле балада.
Кемнеңдер нигезе бөтә,
Кемнекедер яңара.

Галимҗан Латыйп

*****

Читать далее

Әтигә

Ике кадерленең берсе,
Якын кешебез безнең.
Матур картлык, бәхет-шатлык,
Иң изгесе теләкнең.
Саулык булсын гел янәшә,
Ямьле булсын һәр көне.
Озын, бәрәкәтле булсын,
Әтиебез гомере.
Гомер буе көтеп алып,
Киңәш биреп яшәсен.
Әни белән пар канатлар,
Алар нуры нигезнең.

Лилия Салахутдинова

*****

Безнең әти

Алтмыш түгел, алты унлык,
Яки унике “бишле”,
Һәр елыңның һәр аена
Тормыш куйган бер “биш”не.

Керәсең гомер көзенә,
Башың тотып югары,
Узган тормыш юлың өчен
Тормас йөзең кызарып.

Төрле чакларың булгандыр
Олы тормыш юлыңда,
Дәрәҗәң бар, абруең зур
Кешеләр арасында.

Әтиле йортның коты бар,
Тарта күңел гел шунда,
Балаларың, оныкларың –
Бәхетлебез син барда.

Уфтанма, бүген алтмыш, дип,
Күңелең синең яшь әле,
Йөзеңнән нурлар сибелә,
Дәрт-дәрманың бар әле.

Парлы тормыш җиңелерәк,
Язмыш ялгыз итмәсен,
Тормыш чишмәсе җырласын,
Мәңге суы кипмәсен.

Әтиебез, кадерлебез,
Туган көнең гөрләсен,
Иң җылы котлау сүзләрен
Фәрештәләр өләшсен.

Нур Ахунов

*****